De vita LIVIAE DRUSILLAE in Vniversitate Studiorum Valentina Latine scripta atque defensa (ann. MMXIX)

Nuperrimis diebus nostra in Facultate opusculum didascalicum Latine defensum est, nobis monentibus, a discipula María Ibáñez, cuius opusculum, etiam Latine elegantissime conscriptum, res est necessaria et ultimum periculum ad veniam, quae dicitur, docendi impetrandam. Itaque est iam María vocanda “magistra”, quod periculum superavit atque palmam tulit.

Opusculo Mariae index fuit LIVIA DRUSILLA. Sic enim narrata est vita tantae mulieris, quae vixit in rei publicae discrimine atque uxor, mater itemque avia imperatorum fuit. Decrevit enim María «fabulam de rebus gestis Romanorum componere atque vitam notissimae feminae seligere, quae haud sine controversia suas partes egit». Maximam operam dedit María ut libellum concinnaret tironibus aptum: selegit vocabula faciliora, apposuit imagines, annotavit explanationes atque structurarum grammaticarum difficultates sedavit. Vtinam possit discipula nostra librum quodammodo edere ut tirones totius orbis terrarum fructus capiant in legendo!

Publicado en General | Deja un comentario

Thesis doctoralis de methodis didascalicis Pompaeloni habita

Heri in Vniversitate Studiorum Navarrensi, Pompaeloni, quae urbs ad Septentriones Hispaniae spectat, fuit mihi honori numerari inter iudices theseos, cui index erat «Fondamenti teorici e storici dell’ applicazione del metodo induttivo-contestuale all’insegnamento della lingua latina». Federicus Pirrone, mane candidatus, vesperi iam doctor academicus, quamquam tantum Italice opus exaraverat, defendit dissertationem suam Italice, Hispanice et Latine, nam et in verbis aditialibus et in sermonibus mecum habitis, elegantissime lingua Latina ex tempore usus est. Patefecit enim linguam latinam per multa saecula per usum traditam esse, haud secus ac Comenius monebat: «audiendo, legendo, relegendo, imitationem manu et lingua temptando quam creberrume». Addendast igitur haec defensio Latina ad theses Latine conscriptas vel pro tribunali Latine defensas, ut puta dissertationes Aloisiae Aguilar (Valentiae MMXV, de Varrone), G. Vindigni (Cataniae MMXVII, de Caesare) et R. Navarro (Hispali MMXVIII, de Augustino). Huc adde theses de methodis didascalicis, inter quas numerantur dissertationes E. Engelsing (Gadibus, Hispania, MMX), M. Ricucci (Vtini, Italia, MMXV). G. López de Lerma (Barcinoni, Hispania, MMXVI) et M.E. Lloyd (Londinii, Britannia, MMXVI).

Publicado en General | Deja un comentario

Vniversitas Studiorum Valentina Latine loquitur

Nuperrimis diebus opuscula Latine defensa sunt a Rayco García et Iosepho Sánchez, quorum opuscula, etiam Latine elegantissime conscripta, res sunt necessaria et ultimum periculum ad veniam, quae dicitur, docendi impetrandam. Itaque sunt iam vocandi “magistri”, quod periculum superaverunt, immo iudices opuscula aestimaverunt maximi ponderis et momenti (quod Hispanice “10” dicitur).

Raycus García Perdomo Veneris die defendit “De Bello Gallico: editio didascalica, nonnullis mutatis et praetermissis”, in quo opusculo:

 

 

 

 

  • eo modo excerpsit locos e Bello Gallico, ut narratio omnino congrueret neve quicquam officeret discipulis lyceorum quominus legerent et filum tenerent narrationis.

  • sic editionem adnotatiunculis in marginibus auxit, ut discipuli manu ducerentur.

  • tot exercitiis iisque variis locupletavit studium, ut grammaticam et narrationem ipsam corroborarent alumni.

Iosephus autem Sánchez Tarazaga verba fecit Latina pro tribunali de suo “Adire tamquam multorum hereditatem iuvat. Loci selecti: editio didascalica et exercitationes”. Selegerat Iosephus plurimos locos ex Gellio, ex Cicerone vel ex Phaedro eosque diversis explanationibus et exercitiis ornaverat. Discipuli in lyceis gustabunt exercebunt gaudebunt. Adibunt denique, Seneca monente, multorum hereditatem.

 

 

 

 

Hoc dici oportet, Iosephum Sánchez et Raycum García magnam operam navavisse a mense Decembri, fere cotidie se Latine scribendo dedisse, ut eleganter exararent opusculum. Finis coronat opus.

Publicado en General | Deja un comentario

De praefationibus Sallustianis. De indice bibliographico

Opus legere inspicere eoque gaudere iuvat, sane, sed etiam doctrina amplificandast per oculos aliorum, qui de Sallustio scripserunt. Velim igitur vos rogare, ut hunc indicem bibliographicum pervolutetis. Neque est mehercle silva densa atque aspera, immo decem tantum indicavi opera, quae praestabit legere his proximis diebus: La Penna, von Albrecht, Vallaurius… viri quidem doctissimi qui operam dederunt Sallustio eiusque nodos extricarunt omnes. Si quis vestrum plures voluerit laudationes, me adibit. Ceterum, diebus festis perfectis, mihi dabitis responsa ad interrogata quae inferius apposui: de praefationibus Sallustianis, alioquin iucundissimis!

Albrecht, M. von, Master of Roman Prose, From Cato to Apuleius, trad. ingl. N.Adkin, 1989

Albrecht, M. von, Historia de la literatura latina, Barcelona 1997

Ciruelo, J., Salustio: política e historiografía, Barcelona 1973

Hinojo, G., «Salustio» en Codoñer, C., Historia de la literatura latina, Madrid 1997, p. 280-292

Kraus, C.S. & Woodman, A.J., Latin Historians, Oxford 1997

La Penna, A., Sallustio e la «rivoluzione» romana, Milán 1968

McGushin, P., C. Sallustius Crispus. Bellum Catilinae. A Commentary, Lugduni Batavorum 1977

Segura Munguía, S., C.Salustio Crispo: Bellum Iugurthinum, Texto latino, estudio literario y notas, Madrid 1957

Syme, R., Sallust, Berkeley 1964

Vallaurii, Th., Historia critica litterarum latinarum, Augustae Taurinorum 1860 (https://books.google.it/books?id=aCIWAAAAYAAJ&dq=Historia%20critica%20litterarum%20Latinarum&pg=PA3#v=onepage&q&f=false)

 Responde ad interrogata:

 1. Lege praefationes Sallustii in Bello Catilinario et Bello Iugurthino. Scribe earum summarium.

 2. Quem ad finem scripsit Sallustius Bellum Iugurthinum?

 3. Saepe disserit de ambitione et corruptelis populi Romani. Distatne multum vita Sallustii a consiliis, quibus aspersit opus suum?

Publicado en General | Deja un comentario

Largiundo… ambiundo… De exercitiis et periodis hypotheticis

Denuo Sallustius nos docet de animis hominum in gratiam et favorem commutandis… ex maxumā invidiā! Quopacto? Pecuniā, muneribus, auro. Sic tansit, ut aiunt, gloria mundi. Iugurtha enim praecipit legatis, legati senatores corruptos muneribus explent, qui postremo in senatu nituntur ne gravius in Iugurtham consulatur… Neque videtur Iugurtha verbis illis Scipionis obtemperare… «periculose a paucis emi quod multorum esset». Ecce vobis paravi exercitia in capitulum XIII, ut moris est, de re, de vocabulis, de Sallustii proprietatibus scribendi, cet. Ceterum en habetis adminiculum vel adumbrationem brevissimam PERIODORVM HYPOTHETICARVM, quam nuper aliis exemplis auximus in scholis. Vt diximus, enchiridia inspicite, quae paulo inferius olim indicavimus, nam Anglice, Hispanice, Gallice dilucide monstratur Syntaxis Latina.

Publicado en General | Deja un comentario

Quid Romani de Numidis?

Ecce, discipuli, locos subiciam quos Lunae die aggrediemur. Agitur de discrimine in quo, mortuo Micipsa, versabatur Hiempsal propter Iugurthae iram. Sed quid Romani de Numidis? Quid senatus? Quid de largitione de qua monuerat Scipio Iugurtham?

Publicado en General | Deja un comentario

Verba cum rebus coniungamus

Multa novissume fecimus eaque de vocabulis, de sintaxi, de dictionibus, de structuris, de genere scribendi… Neque ullum vestrum fugit nos haud semel REM ipsam attigisse, nam quid absurdius quam Sallustium aggredi quin rem tractemus? Nonne sunt verba cum rebus coniungenda? Nonne nos alloquitur Sallustius, praeterquam quod dicit de bello? Quid dixit de amicitia? Quid exaravit de virtute? Quidnam de bono honestoque? Tractemus grammaticam, tractemus quoque rem. Itaque, ut hodie diximus in scholis, vos moneo obtestorque uti ex proximis sententiis, quas legimus, depromatis tres atque bini disputetis de re quam Sallustius attingit in opere suo. Aperite quid censeatis, utrum quando etiam vos haec experti sitis, utrum Sallustio consentiatis necne… Lunae proximo die, qui dies erit XIII, rogabo uti mihi praebeatis vestram exercitationem scribendi, quam quidem iam aveo legere.

Publicado en General | Deja un comentario

A facillimis ordiamur! First Latin Reader

Haud semel discipuli vel amici, cupidi auctores Latine expedite legendi, me interrogaverunt unde ingrediantur. Non agitur me dius fidius de Horatio ab initio legendo sine ulla difficultate! Ipse saepe consisto, dum Góngora Hispanum vel Quevedo lego. Quin a facillimis ordiamur? Quin aggrediamur fabulas faciles, dein difficiliores, denique auctores? Cur semper-identidem-nonnisi convertimus? Si semper convertimus, periti fimus convertendi, non legendi, neque umquam legemus, nisi primum converterimus: semper egebimus conversione. Quando legemus, sic exercitati neque ullo alio modo, orationem Ciceronis, comoediam Plautinam, epistulam Senecae, nisi in lingua vulgari? Multa nunc praetermittam, ne sim taediosus. Iustus Bailey nuper dilucide explanavit Anglice. Convertere non est legere. Atque Lingua Latina sane legi potest. Qua de causa non abs re mihi videtur vobis vehementer suadere ut LEGATIS (non dixi mehercle «convertatis») fabulas rerum gestarum Romanarum in libro First Latin Reader. Legite, legite, legite. Iuvabit, quod sane plerasque fabulas fortasse novistis (agitur enim de rebus gestis Romanis). Magno auxilio erit vobis!

Publicado en General | Deja un comentario

De sententiis concessivis

Neque velim praetermittere nobis etiam tractandam esse Syntaxim sententiarum! Capituli VI dum versus legimus de adolescentia Iugurthae, pulchris et celeribus infinitivis historicis ornatos (equitare, iaculari…), velim mentionem facere de sententiis concessivis (tametsi… fuerat), nam multis modis construi possunt: etiamsi, quamvis, licet, quamquam… De quibus suadeo legatis, praeterquam quod in scholis dicam, annotationes (pag. 272-273) illius Bradley’s Arnold Latin Prose Composition, nuper in lucem editi a philologo Anglico. Ceterum, si Hispanice legere volueritis, ecce Syntaxis Latina, quam praeterita hebdomade attigimus, ab illo Hispano Valentí Fiol conscripta. De sententiis concessivis legi potest paginis 189-190. Quod ad gerundivum attinet praedicativum (vidimus enim sententiam «se corrumpendum dedit»), inspiciatis porro, ut diximus, Ernout-Thomas (pag. 286).

    Resultado de imagen de sintaxis latina valentí fiol    Resultado de imagen de ernout thomas syntaxe latine

Publicado en General | Deja un comentario

De historicis Romanis

Nudius tertius, discipuli vel linguae studiosi, scholas coepimus tradere disciplinae «Linguae Latinae IV», secundo anno academico Philologiae Classicae, ut diximus, dispositae. Scholarum praefatio fuit haec, quam quidem nunc appono monens nos multa coram dixisse; nolite igitur putare illam per se omnia describere, immo adminiculo esse posse discipulis qui adfuerunt. Sed a discipulis commodum rogatus, libenter subiciam. Si cui tandem fuerit usui, pergratissimum mihi erit. Ceterum cras iam aggrediemur locos Sallustianos. Sed haec… cras!

Publicado en General | Deja un comentario